Toonladder

Nuenen – Xlens presenteert de eerste positieve resultaten van de Xlens-kleurfilters bij leerlingen van De Toonladder, basisschool voor speciaal onderwijs in Arnhem. Het bedrijf Xlens is leverancier van ChromaGenfilters die zowel in brillen als in contactlenzen en in combinatie met plus- en minafwijkingen toegepast kunnen worden. Met behulp van de kleurfilters lezen dyslectici sneller, maken zij minder fouten en kunnen zij zich beter concentreren.

De werking van de ChromaGenfilters was al aangetoond in onder andere de Verenigde Staten, waar ze zijn goedgekeurd door de FDA, en in Engeland, waar ze worden aanbevolen door de BDA. Nu is ook in Nederland aangetoond dat leerlingen met ernstige dyslexie na enkele weken gebruik van de Xlens-filters:

• een tekst al 23% sneller lezen;
• 58% minder fouten maken tijdens het lezen.

Enkele van deze leerlingen hadden ondanks intensieve persoonlijke begeleiding al twee jaar geen enkele vooruitgang geboekt.

Bij dyslexie wordt tekst niet goed door de hersenen verwerkt. Met de ChromaGenfilters van Xlens kun je via de ogen de verwerking van beeldinformatie in de hersenen verbeteren. De hersenen gaan op een andere manier beeldinformatie verwerken. Dit noemt men brainmapping, wat je kunt vergelijken met hersengymnastiek. Het is toepasbaar bij jong en oud.

Begin dit schooljaar startte het onderzoek van Xlens bij tien leerlingen van SBO-school De Toonladder in Arnhem. Bij al deze kinderen is sprake van een ernstige vorm van dyslexie en zij ervaren dan ook grote problemen op het gebied van lezen. Alle kinderen hebben al enkele jaren traditionele, intensieve dyslexiebegeleiding achter de rug, zowel op school als buitenschools.

Gedurende het onderzoek dragen de kinderen gemiddeld vijf uur per dag, zeven dagen per week een bril met Xlens-filters. In de klas wordt de bril het meest gebruikt bij onderdelen als lezen, schrijven, rekenen, taal en dictee, maar ook bij vakken als wereldoriëntatie en verkeer. Dit zijn vakken waarbij de kinderen veel moeten lezen.

Na een periode van drie maanden zijn alle kinderen getest om te kijken of er resultaat was geboekt. Uit gesprekken met zowel de ouders, de leerkrachten als de kinderen zelf bleek dat alle deelnemers duidelijk vooruit zijn gegaan. Zij lezen sneller, het aantal leesfoutjes is ruim gehalveerd en mede daardoor nam ook het tekstbegrip toe. Bovendien gaf de meerderheid van de kinderen aan dat zij minder pauzes nodig hebben, omdat lezen niet meer zo vermoeiend is. Hieronder enkele persoonlijke reacties.

Edward (9 jaar)*
Edward heeft een zeer ernstige vorm van dyslexie. Zijn leerkracht geeft aan dat zij voorheen altijd ieder woord moest aanwijzen voordat hij door kon gaan naar het volgende woord. Zij vermoedde dat hij zou blijven hangen op leesniveau AVI-0. Na enkele weken las Edward al op niveau AVI-1. Zelf geeft Edward aan dat hij kleine letters makkelijker kan lezen en hij de regels niet meer ‘verliest’. De ouders van Edward vertellen dat hij minder moe is en thuis soms spontaan een boekje pakt, iets wat voorheen ondenkbaar was.

Gerard (9 jaar)
Gerard las zonder bril 54 woorden in drie minuten. Nu, met bril, leest hij in dezelfde tijd 85 woorden. Bovendien leest hij nu niet meer op niveau AVI-0, maar heeft hij AVI-1 gehaald en oefent hij zelfs al met AVI-2! Hij vindt het lezen niet meer zo vervelend omdat het sneller en beter gaat. Volgens zijn leerkracht stond zijn leesontwikkeling al twee jaar stil.

Martijn (12 jaar)
Martijn geeft zelf aan dat hij merkt dat het lezen beter en sneller gaat. Aan het begin van het onderzoek las Martijn op niveau AVI-4. Nu oefent hij al met AVI-6/7.

Hoewel zijn leestempo nog wat achterblijft in vergelijking met de rest van de kinderen in zijn leesgroep, merkt de leerkracht wel dat hij vlotter is gaan lezen. Het RID (Regionaal Instituut voor Dyslexie) gaf aan dat Martijn een zware vorm van dyslexie heeft.

Ilse (10 jaar)
Ilse vindt het lezen nu makkelijker en kan het langer volhouden. Ze heeft bijna geen hoofdpijn meer, terwijl ze daar voorheen een keer of drie per week last van had. Haar moeder vertelt dat Ilse nu spontaan de Donald Duck leest. Haar leerkracht merkt op dat Ilse ineens niet meer spellend leest.

Tjeerd (10 jaar)
De ouders van Tjeerd geven aan dat hun zoon veel vrolijker is en uit zichzelf moeilijkere boekjes pakt. Ook de leerkracht van Tjeerd zegt duidelijk te merken dat hij veel gemotiveerder is. Tijdens het gesprek met ons vertelde Tjeerd trots dat hij net begonnen was in Harry Potter.

Klaas (12 jaar)
Klaas vertelt dat hij bijna geen hoofdpijn meer heeft en minder moe wordt van het lezen. Hij zegt het lezen nu niet meer zo vervelend te vinden. Kleine letters zijn beter te lezen en ook wiebelen de regels niet meer. De leerkracht zegt dat ze hem zelden of nooit meer hoort over hoofdpijn, een klacht die Klaas erg stoorde bij het lezen. Klaas’ ouders merken op dat hij nu ook thuis spontaan een boek pakt.

* De namen van de kinderen zijn veranderd. In overleg met de ouders kunnen de werkelijke namen verstrekt worden.

In het voorjaar van 2009 worden de kinderen wederom getest en wordt er opnieuw gekeken wat de resultaten zijn. Tot nu toe kan gesteld worden dat alle kinderen over de gehele linie goed vooruit zijn gegaan.

Maar belangrijker is misschien nog wel de reactie van de ouders, die hun kinderen het beste kennen. Zij geven aan dat hun kind merkbaar vrolijker, actiever en gedrevener is geworden bij het lezen en uit zichzelf meer (probeert) te lezen.

Naast de objectieve testresultaten laat het onderzoek van Xlens dus ook andere positieve bijwerkingen zien.

Uit ervaring blijkt dat het lezen met Xlens-filters makkelijker gaat, waardoor een stuk frustratie en afkeer van het lezen verdwijnt. Eigenlijk kan een docent of remedial teacher nu pas echt beginnen met leesondersteuning, omdat de leerling zich nu pas optimaal kan concentreren.

Ook leerlingen van het middelbaar en hoger onderwijs die geen bijles meer hebben, merken dat hun studieprestaties dankzij Xlens ineens fors toenemen. Studies die zij voorheen onmogelijk achtten, zijn nu ineens wel haalbaar.